Beter Politiek Bier op één A4

Vreselijk, dat verkiezingsprogramma van Wilders, maar het is wel lekker kort en krachtig. Progressief Links zou haar programma eveneens tot één A4 moeten beperken. Hieronder presenteer ik mijn persoonlijke Sinterklaas-wenslijstje voor het ideale Nederland in 2020. Tevens te gebruiken als start van een politieke meningsvorming van onderop, waarover ik sprak in mijn vorige blogbericht.

Concept-toekomstprogramma OW20 (Onze Wereld in 2020)

Miljoenen Nederlanders hebben schoon genoeg van de infantilisering van de Nederlandse politiek, waarin pecunia belangrijker zijn geworden dan principes. En genoeg van al die duurbetaalde CEO’s, adviseurs, managers en gamma-wetenschappers die ons dingen (willen) laten doen waar ze zelf hun neus voor ophalen.

ZO WILLEN WE HET IN 2020 GRAAG ZIEN

  1. In 2020 is stijging van het BNP niet langer de enige of belangrijkste maatstaf voor economische groei.

  2. Bij herintegratie van verslaafden, gedetineerden e.d. worden bij voorkeur ervaringsdeskundigen ingezet.

  3. Arbeidscontracten zijn voor iedereen maximaal 7 jaar (met een halfjaar proeftijd), met daarna het recht op half jaar sabbatical. Korte-termijn arbeidscontracten zijn alleen bij uitzondering toegestaan.

  4. Iedereen heeft recht op zinvol werk en voldoende inkomen om een fatsoenlijk leven te kunnen leiden.

  5. Het recht op (onbetaald) werk geldt ook voor asielzoekers, vanaf 1 maand na aankomst.

  6. Inburgeringscursus is duaal traject: verplichte combinatie van taalonderwijs en (vrijwilligers)werk

  7. Budget voor ontwikkelingshulp en opvang vluchtelingen: 5% méér dan het EU-gemiddelde.

  8. Budget voor defensie: 5% minder dan het EU-gemiddelde.

  9. Maatschappelijke dienstplicht gedurende minimaal een half jaar voor iedereen vanaf 17 jaar

  10. Meer Blauw en Groen (milieupolitie) op straat, ook in de vorm van maatschappelijke dienstplicht.

  11. Iedereen die 40 jaar werkzaam was op of beschikbaar voor de arbeidsmarkt heeft recht op AOW

  12. Het Basisinkomen, in de vorm van een negatieve inkomstenbelasting, wordt stapsgewijs ingevoerd, te beginnen met mensen die minimaal een jaar in de bijstand zitten.

  13. De loonkloof tussen de meest- en de minstverdienende mag niet meer dan factor drie bedragen.

  14. Afschaffen van alle belastingaftrekposten, want rijkere mensen profiteren hier meest van.

  15. Belastinggrondslag is grotendeels verschoven van arbeid naar CO2-uitstoot, niet-hernieuwbare grond- en energiestoffen, grond, kapitaaltransacties, vermogensaanwas (zoals koerswinsten), vliegreizen, e.d.

  16. Iedereen betaalt hetzelfde percentage van het inkomen aan ziektekostenpremie. Het eigen risico in de zorg wordt vervangen door een geringe eigen bijdrage per medisch consult, tot een bepaalde maximum.

  17. Weg met de stapeling van bestuursfuncties; voorrang aan experimenten, op alle terreinen van maatschappelijk bestuur, met selectie door loting van bestuurders en toezichthouders.

  18. Organisaties die grotendeels uit publieke middelen worden bekostigd, zoals onderwijs- en zorginstellingen, moeten hun overhead beperken tot 10% van de totale kosten, vooral door drastische reductie van managementlagen, staffuncties, en het inhuren van consultants en reclame- en PR-bureaus.

  19. Niet langer een race-to-the-bottom binnen de EU: voor alle bedrijven die grensoverschrijdend opereren hanteert de EU een uniform systeem voor vennootschaps-, dividend- en royalty-belasting.

  20. In nabijheid van natuurgebieden en bewoond gebied is particulier eigendom van grond en ander onroerend goed vervangen door diverse vormen van collectief bezit

  21. Burgers hebben de gelegenheid om – tegen een geringe vergoeding – ‘mede-eigenaar’ te worden van ‘de publieke ruimte’, bijv. voor het onderhoud van parken, speeltuinen en andere buurtvoorzieningen

Toelichting

1. In 2020 is stijging van het BNP niet langer de enige of belangrijkste maatstaf voor economische groei, laat staan voor welzijn. Als schade wordt toegebracht aan mensen, natuur of roerend en onroerende goederen leiden de benodigde herstelwerkzaamheden tot een verhoging van het Bruto Nationaal Product (BNP)! Naarmate meer mensen verslaafd of chronisch ziek worden of in de criminaliteit belanden, zorgt extra verslavingszorg, meer gezondheidszorg en grotere gevangenissen momenteel tot meer economische groei – en tot hogere collectieve lasten, zodat nog meer economische groei nodig is. Dus naarmate de samenleving minder aantrekkelijk wordt, stijgt het BNP – of raken waardevolle economische activiteiten in de knel (bad economy drives out good economy). Hoe gek wil je het hebben?

2. Bij herintegratie van verslaafden, gedetineerden e.d. worden bij voorkeur ervaringsdeskundigen ingezet. We moeten af van het idee – dat vooral in de semi-publieke sector hoogtij viert – dat formele onderwijskwalificaties bepalen of iemand geschikt is voor een bepaalde functie. Als die eis over de hele linie zou gelden, hadden we nu veel minder succesvolle ondernemers, kunstenaars, musici, politici in ons midden. Voor de meeste beroepen wordt het belang van hoger onderwijs enorm overschat: “you don’t need a weatherman to know which way the wind blows” (B. Dylan). Of iemand zijn werk goed doet wordt uiteindelijk bepaald door zijn ‘klanten’, en door de maatschappelijke kosten die vermeden kunnen worden. Een ex-verslaafde zonder enig diploma die andere verslaafden uit het moeras kan trekken, moet alle kansen krijgen! Idem bij ‘kansloze jongeren’, gedetineerden en zelfs bij amorele bankiers en andere aansmeerders.

3. Arbeidscontracten zijn voor iedereen maximaal 7 jaar (met een halfjaar proeftijd), met daarna het recht op half jaar sabbatical. Korte-termijn arbeidscontracten zijn alleen bij uitzondering toegestaan. De kloof tussen werknemers die tot hun pensioen ‘in een gouden kooi zitten’ (de insiders) en de arbeidskrachten die met tijdelijke baantjes genoegen moeten nemen (de outsiders) moet snel verdwijnen. De meest rechtvaardige en waarschijnlijk meest effectieve oplossing: geef in principe iedereen een vast contract met een maximum van zeven jaar. Deze aanpak wordt al geruime tijd toegepast bij de Duitse Fraunhofer Gesellschaft, waar ze toegepast onderzoek doen, vergelijkbaar met TNO in Nederland. Deze organisatie moet opereren in een dynamische omgeving met grote veranderingen in technologische mogelijkheden en maatschappelijke prioriteiten; een omgeving die voor steeds meer organisaties zal gelden.

Deze constructie zorgt enerzijds voor voldoende flexibiliteit voor werkgever en werknemer, anderzijds krijgen beide partijen voldoende zekerheid om wederzijdse investeringen te doen, en voor hypotheek en andere langlopende verplichtingen. De regel is dat iedere werknemer na zeven jaar naar een andere functie of werkgever overstapt. Uitzonderingen gelden voor functies of werknemers waarbij deze roulatie hoge maatschappelijke kosten veroorzaakt.

Het principe van levenslang leren – dat nog steeds een wassen neus is – heeft meer kans van slagen als aan deze 7-jarige cyclus een sabbatical wordt gekoppeld.

4. Iedereen heeft recht op zinvol werk en voldoende inkomen om een fatsoenlijk leven te leiden. Werk is voor de meeste mensen de beste weg om hun kwaliteiten te benutten en deel uit te maken van een groter geheel. Werk moet wel zinvol zijn, op macro-niveau – bijdragen aan een betere en mooiere wereld – als op micro-niveau: aansluiten op wat je het liefste doet en het beste kan. Economisch gezien staat zinvol werk gelijk aan het tegengaan van verspilling op maatschappelijk en op individueel niveau.

We moeten ons diep schamen dat in Nederland anno 2016 zoveel mensen gebruiken moeten maken van de voedselbank. Het minimuminkomen – in de vorm van loon, uitkering of een andere vorm van inkomen – moet voldoende zijn om een menswaardig leven te kunnen leiden.

5. Het recht op (onbetaald) werk geldt ook voor asielzoekers, vanaf 1 maand na aankomst. Asielzoekers willen graag zo snel mogelijk werk verrichten, om hun dankbaarheid te tonen of om hun leven draaglijk te houden. Er zijn genoeg werkzaamheden waar zij én wij als maatschappij beter van worden. Zoals het schoon- en onderhouden van straten, speelplaatsen, groenplekken, natuurterreinen, et cetera.

6. Inburgeringscursus is duaal traject: verplichte combinatie van taalonderwijs en (vrijwilligers)werk, onder regie van de gemeenten. Om het verplichte integratieproces zo snel mogelijk laten verlopen, moeten taalonderwijs en werk zo goed mogelijk gecombineerd en op elkaar afgestemd worden. Omdat de meeste inburgeraars in eerste instantie een uitkering van de gemeente krijgen, moet de regie over het integratieproces bij de gemeenten komen, die daarvoor van Rijkswege een budget krijgen naar rato van het aantal vluchtelingen die zij opvang bieden. Niet de inburgeraar maar zijn gemeentelijke ‘voogd’ bepaalt in het eerste jaar welke (commerciële) taalschool de inburgeringscursus mag verzorgen, en onder welke voorwaarden.

7. Budget voor ontwikkelingshulp en opvang vluchtelingen: 5% méér dan het EU-gemiddelde. Nederland is rijker dan de meeste andere EU-landen en moet dus voorop lopen in wat een land beschaafd maakt.

8. Budget voor defensie: 5% minder dan het EU-gemiddelde. Defensie is een noodzakelijk kwaad waarbij het goede voorbeeld geven – minder is beter – de beste lange-termijn investering is.

9. Maatschappelijke dienstplicht voor minimaal een half jaar voor iedereen vanaf 17 jaar. Deze dienstplicht heeft ten doel integratie te stimuleren, werkervaring op te doen, alsmede ‘een voorbereiding op het volwassen leven’ (beroepsoriëntatie, lacunes in de scholing wegwerken, normen en waarden bijspijkeren e.d.). De dienstplicht kan breed, flexibel en gespreid in de tijd worden ingevuld, in alle maatschappelijke sectoren, van zorg en sport tot veiligheid, van bestuurswerk tot stage. Aflossing van studie- en andere schulden is mogelijk (ik dank de ChristenUnie voor hun suggesties op dit terrein)

10. Meer Blauw en Groen (milieupolitie) op straat, ook in de vorm van maatschappelijke dienstplicht. In de publieke ruimte gaat het vooral om Omgangsvormen, Veiligheid en Milieu. Vrijwel iedereen zal zich op deze terreinen goed gedragen als 1) anderen dat ook doen, en 2) overtreders worden gesignaleerd, aangesproken en eventueel bestraft. Blauw en Groen – liefst in combinatie – is niet alleen iets voor ambtenaren, maar een collectieve taak die ook door vrijwilligers kan worden uitgevoerd, al of via maatschappelijke dienstplicht.

11. Iedereen die 40 jaar werkzaam was op of beschikbaar voor de arbeidsmarkt heeft recht op AOW, een formule die men in Frankrijk al veel langer kent. Een leeftijdsgrens – zoals 60, 65 of 67 jaar – is in het nadeel van hen die op jonge leeftijd zijn gaan werken. Bovendien zijn dat meestal ook de mensen die relatief zwaar werk doen. Vergelijk bijvoorbeeld bouwvakkers met hoogleraren.

12. Het Basisinkomen, in de vorm van een negatieve inkomstenbelasting, wordt stapsgewijs ingevoerd, te beginnen met mensen die minimaal een jaar in de bijstand zitten. In mijn blogpost over dit onderwerp heb ik hierover al het nodige gezegd. En anders kunt u altijd terecht op de website van de Vereniging Basisinkomen.

In een mooi artikel bepleit Ronald Mulder om snel te gaan experimenteren met het basisinkomen. Mensen die minimaal een jaar in de bijstand zitten, komen het meest in aanmerking omdat (parttime) ondernemerschap en andere eigen initiatieven tot dusver het meest succesvol lijken; een basisinkomen kan deze weg voor méér mensen in de bijstand tot een succes maken.

13. De loonkloof tussen de meest- en de minstverdienende mag niet meer dan factor drie bedragen. Was in 2010 het brutojaarsalaris van de vijf topverdieners per bedrijf 5,5 keer zo hoog als het salaris van de doorsnee voltijdwerknemers bij deze bedrijven, in 2015 was deze loonkloof gestegen tot 6,1. Let wel, het gaat om “doorsnee voltijdwerknemers”. Dus het verschil tussen de meest- en de minstverdienende is nog veel groter. Ik ken geen zinnig argument die deze schandalige kloof rechtvaardigt, u wel? Herman van den Bosch geeft een eerste aanzet voor de discussie over de hoogte van het salaris van een CEO.

14. Afschaffen van alle belastingaftrekposten, want rijkere mensen profiteren hier meest van. Dit laatste geldt natuurlijk vooral voor de hypotheekrente-aftrek.

15. Belastinggrondslag is grotendeels verschoven van arbeid naar CO2-uitstoot, niet-hernieuwbare grond- en energiestoffen, grond, kapitaaltransacties, vermogensaanwas (zoals koerswinsten), vliegreizen, e.d.

Het belangrijkste principe in de belastingpolitiek zou moeten zijn: belast vooral de activiteiten die je als samenleving wilt ontmoedigen (omdat ze veel negatieve externe effecten teweeg brengen) en ontzie zoveel mogelijk de waardevolle activiteiten. Dit principe wordt op grote schaal geschonden: vooral arbeid wordt fiscaal belast, terwijl wij anderzijds de werkgelegenheid willen stimuleren, ook doordat werk allerlei positieve externe effecten met zich meebrengt, zoals maatschappelijke integratie, eigenwaarde, e.d. Zelfs het IMF pleitte onlangs voor een verschuiving van de fiscale lasten van arbeid naar kapitaal. Zie ook het Rapport werkgroep Fiscaliteit ten behoeve van de Studiegroep Duurzame Groei (juli 2016)

16. Iedereen betaalt hetzelfde percentage van het inkomen aan ziektekostenpremie. Het eigen risico in de zorg wordt vervangen door een geringe eigen bijdrage per medisch consult, tot een bepaalde maximum. In navolging van de SP pleit ik voor een inkomensafhankelijke zorgpremie, ook om het rondpompen van geld te verminderen. In afwijking van onder meer SP en Groen Links stel ik voor het eigen risico te vervangen door een geringe eigen bijdrage per medisch consult, tot een bepaalde maximum op jaarbasis. We moeten onszelf – en de kiezer – niet voor de gek houden: de kosten van de gezondheidszorg blijven stijgen, en worden vooral voor de lagere inkomens al snel onbetaalbaar, als er geen remmen op de medische consumptie worden gezet, bijvoorbeeld door een eigen bijdrage. Nog belangrijker: we moeten af van het idee dat sommige zaken gratis zijn; als andere mensen zich inspannen om jou van dienst te zijn, dan getuigt het van respect om daar iets tegenover te stellen.Voor mijn overige argumenten, zie http://eco-simpel.nl/2016/09/17/werkt-prijsmechanisme-eigenlijk-wel-3/

17. Weg met de stapeling van bestuursfuncties; voorrang aan experimenten, op alle terreinen van maatschappelijk bestuur, met selectie door loting van bestuurders en toezichthouders. “Sinds lange tijd verdelen de gevestigde politieke partijen de meeste banen in het openbaar bestuur binnenskamers onder elkaar. Dit geldt voor burgemeesters, commissarissen van de koning, topambtenaren, leden van de honderden adviesraden (zoals de Raad van Staten of de Algemene Rekenkamer), bestuurders van publieke omroepen, en vele anderen.” aldus het burgerinitiatief “Stop de vriendjespolitiek”. David van Reybrouck geeft tien redenen waarom loting weer ingevoerd moet worden.

18 Organisaties die grotendeels uit publieke middelen worden bekostigd, zoals onderwijs- en zorginstellingen, moeten hun overhead beperken tot 10% van de totale kosten, vooral door drastische reductie van managementlagen, staffuncties, en het inhuren van consultants en reclame- en PR-bureaus.

“De overheadkosten van Nederlandse ziekenhuizen lagen anno 2011 rond de 20 procent en vallen daarmee internationaal gezien hoog uit”, aldus een artikel op Follow the Money. Volgens Berenschot ligt dat in het hoger onderwijs op ongeveer 30%. Door de invoering van zelfsturende teams kan het percentage overhead flink omlaag, waardoor de publieke dienstverlening veel goedkoper wordt, én beter voor zowel de klant als voor de medewerkers. Kijk naar Buurtzorg NL of de Zweedse Handelsbanken, die een superklein hoofdkantoor hebben. Vrijwel alle activiteiten – zoals marketing, personeelsbeleid en kwaliteitsbeleid – die bij hun collega’s op centraal niveau zijn ondergebracht, worden hier overgelaten aan de afzonderlijke thuiszorgteams resp. bankkantoren.

19. Niet langer een race-to-the-bottom binnen de EU: voor alle bedrijven die grensoverschrijdend opereren hanteert de EU een uniform systeem voor vennootschaps-, dividend- en royalty-belasting. Ieder EU-land mag op belastinggebied autonoom opereren, doch uitsluitend voor hun bedrijven die in eigen land werkzaam zijn. Ondernemingen met grensoverschrijdende activiteiten, de multinationals, hebben tal van mogelijkheden om via fiscale constructies belastingen te ontwijken. Dat leidt binnen de EU tot een race-to-the-bottom, waarbij multinationals steeds meer kunnen profiteren van belastingfaciliteiten in de diverse EU-landen. Doordat over de hele linie de belastinginkomsten vanuit het bedrijfsleven teruglopen, moeten overheden meer bezuinigen, zodat de bestedingen nog verder teruglopen. Brievenbusfirma’s en andere fiscale vestigingen zijn alleen toegestaan als het betreffende concern tevens productieve vestigingen in Nederland heeft. Ons land moet voorop lopen in de defiscalisering van de economie.

20. In nabijheid van natuurgebieden en bewoond gebied is particulier eigendom van grond en ander onroerend goed vervangen door diverse vormen van collectief bezit. Vooral in een dichtbevolkt land als Nederland waar de grond zo schaars is en de huizen- en kantorenmarkt zo gevoelig is voor bubbles, leidt particulier bezit van de grond ertoe dat projectontwikkelaars en andere grondeigenaren de prijzen kunnen opdrijven en maatschappelijke vooruitgang kunnen traineren. Het aloude idee van de commons moet op een moderne manier worden hersteld.

21. Burgers hebben de gelegenheid om – tegen een geringe vergoeding – ‘mede-eigenaar’ te worden van ‘de publieke ruimte’, bijv. voor het onderhoud van parken, speeltuinen en andere buurtvoorzieningen. Het idee van de commons kan ook op een andere manier worden aangepast aan de veranderende samenleving. Het idee dat alleen de (gemeentelijke overheid verantwoordelijk is voor het onderhoud van de publieke ruimte, heeft zijn beste tijd gehad. Vooral mensen met een basisinkomen of AOW die waardevol werk willen doen, moeten de gelegenheid krijgen om – in overleg met de (potentiële) gebruikers en tegen een geringe vergoeding – dit onderhoud voor hun rekening te nemen: Bosje 108 in ambtenarenjargon wordt dan ‘ het meesjesparadijs van ome Max’.

S. de Beter

Share

13 Reacties.

  1. Een mooi lijstje. Een beetje rijp en groen en hoofd- en bijzaken door elkaar, maar je moet ergens beginnen. Politiek gaat meestal over waar je het niet over eens bent. Zou het niet eerst moeten gaan om een beperkt lijstje van doelstellingen waar (bijna) iedereen het wel over eens is? Dan kan het gesprek over hoe je zo’n doelstelling realiseert waarschijnlijk veel constructiever verlopen.

    Om zo ver te komen zul je wel de regels van het politieke spel moeten veranderen. De representatieve democratie door middel van politieke partijen leidt tot carrièrepolitici, cynisme en uiteindelijk tot een antidemocratische reactie. Het eerste punt om eens goed de schouders onder te zetten is wat mij betreft dan ook nummer 17.

    • Dank voor uw reactie. Achteraf ben ik het eens met uw pleidooi om nr. 17 hoger op de lijst te zetten, al wil ik niet zo ver gaan om het meteen op de 1e (en enige?) plaats te zetten, zoals u lijkt te suggereren.

      U zegt terecht dat de lijst rijp en groen, hoofd- en bijzaken bevat. Dat was ook de bedoeling, want het is immers een lijstje om een start te kunnen maken met een discussie. Maar mijn vermoeden is: wat de ene persoon rijp noemt, wordt door anderen als groen gekwalificeerd. En omgekeerd. Idem bij hoofd- en bijzaken.

      Misschien is dit wel een informatieve stap in de discussie: laat een ieder – in een soort nulronde – bij elk van mijn 21 items een oordeel uitspreken over rijp of groen, en hoofd- of bijzaak . Dan zou weleens kunnen blijken dat a) mijn vermoeden aardig klopt, en b) de meeste mensen ‘hun’ hoofdzaken en rijpe voorstellen vrijwel altijd hoger op hun lijstje zetten dan de items die zij als bijzaken en onrijpe voorstellen beschouwen. Want zo gaat dat vaak in de argumentatie: wat mensen niet zo belangrijk vinden, noemen ze bijzaken en ‘nog niet rijp’

      U stelt: “Zou het niet eerst moeten gaan om een beperkt lijstje van doelstellingen waar (bijna) iedereen het wel over eens is?”. Ik vrees dat het een soort ‘uitstel van executie’ is. Want mensen zijn het ogenschijnlijk vaak eens over algemeen geformuleerde doelstellingen, om vervolgens hevig van mening te verschillen over de middelen om die gedeelde doelen te bereiken. En dan blijkt vervolgens dat het verschil van mening niet het middel als zodanig betreft maar de wijze waarop je die doelstelling moet interpreteren. En dan kan de discussie weer opnieuw beginnen ……………

      Bovendien vind ik het onderscheid tussen doelen en middelen steeds minder bruikbaar, zie o.a. http://www.mkgandhi.org/g_relevance/chap28.htm. Voor je het weet, komen we terecht op het hellende vlak van: het doel heiligt de middelen”. Dit is de meest verwerpelijke opvatting ooit, door links en rechts te vaak gebruikt om er zelf beter van te worden. Voor een Nieuwe Politiek is het niet alleen belangrijk WAT je wilt bereiken, maar ook HOE je dat wilt bereiken. “Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden” is voor mij inmiddels een politiek principe geworden!

       

  2. Een genuanceerde mening over 22 punten die elk voor zich nieuwe associaties en vragen oproepen is voor een eenvoudig burger wat veel in dit bestek. Daarom om te beginnen mijn top 10:

    zinvol werk en inkomen

    budget ontwikkelingshulp en vluchtelingen

    inburgeringstraject als duaal traject

    Maatschappelijke dienstplicht voor iedereen

    iedereen vast percentage inkomen ziektekosten premie

    basisinkomen stapsgewijs invoeren

    afschaffen alle belastingaftrekposten

    belastinggrondslag van arbeid naar CO2 uitstoot

    overal in de EU dezelfde belastinggrondslag voor particulieren en bedrijven

    + iedereen (werknemers) bouwt een scholingsbudget op als % van de loonsom van bedrijven

  3. W.B. punt 11: hoe moet dat met mensen die op latere leeftijd in Nederland zijn gekomen, wel werken, maar geen 40 dienstjaren kunnen volmaken? Die kunnen niet uitgesloten worden van AOW.

    16: Ook voor de eerstelijnszorg een eigen bijdrage???

    18: Dat zou kunnen betekenen dat de regelgeving vanuit de overheid beperkt moet worden. Graag wat mij betreft.

    • 11. Het spreekt voor zich dat voor die categorie een aangepaste oplossing gevonden moet en kan worden. Het belangrijkste is het wegwerken van de ongelijkheid die er momenteel bestaat tussen mensen die heel vroeg zijn gaan werken en mensen die pas later (soms meer dan 10 jaar later) in het arbeidsproces terecht komen. Het gaat hier om Rechtvaaardigheid.

      16. Wat mij betreft wel, want het gaat mij om het principe dat iedereen een (kleine en symbolische) bijdrage levert aan diensten waar hij iets aan heeft, en waar een ander moeite voor doet. In Belgie vindt iedereen het normaal dat je een eigen bijdrage betaalt als je naar de huisarts gaat. Gratis is nooit goed, behalve bij vrienden en familie. Lees http://eco-simpel.nl/2016/07/16/stemmen-met-de-portemonnee/  

  4. Van harte ondersteun ik het initiatief van S. de Beter om een begin te maken met een ander verhaal in de politiek zoals ook krachtig ondersteund in het verhaal van Rutger Bregman. Graag wil ik bijdragen aan de discussie over de uitwerking van de 21 aangegeven programma-punten.
    Ik ben het allereerst geheel eens met Ronald Mulder om punt 17 de hoogste prioriteit te geven, de regels van het politieke spel moeten veranderen anders is het formuleren van een ander verhaal in de politiek dweilen met de kraan open. De mensen zijn de afgelopen jaren niet zozeer veranderd maar wel is de handigheid toegenomen van bepaalde politici om negatieve emoties van mensen in te zetten voor hun eigen macht en ego. Het maakt niet uit of je dat populisme noemt of zoals Bregman fascisme. Mij spreekt het verhaal aan van David van Reybrouck voor een dubbele volksvertegenwoordiging.
    Essentieel in het nieuwe politieke programma van onderop is de invoering van een basisinkomen (punt 12). Het welvaartsniveau zoals wij dat nu kennen en zoals dat in eerste instantie tot uitdrukking komt in de primaire inkomens, is het resultaat van jarenlange produktiviteitsstijgingen waaraan vele mensen en vele generaties voor onze tijd een bijdrage hebben geleverd. De band tussen de huidige verdiende inkomens enerzijds en de individuele arbeidsprestatie anderzijds, wordt met andere woorden steeds losser. Anders gezegd, er is steeds minder sprake van persoonlijk verdiende inkomens. In dit verband lijkt een koppeling van de primaire inkomensverdeling aan de direkt bij het produktieproces betrokkenen steeds minder voor de hand te liggen. Hieruit volgt dat de invoering van een basisinkomen bij voorkeur niet per groep, zoals de bijstandsgroep, moet gaan maar voor de hele bevolking tegelijk. Wel stapsgewijs natuurlijk, een negatieve inkomstenbelasting is daarvoor zeer geschikt en heeft ook als voordeel dat er minder geld hoeft te worden rondgepompt.
    Het verdient aanbeveling een apart punt op te nemen om de experimenten met de invoering van een basisinkomen zoals die nu al een beetje plaatsvinden, te versnellen. Dit is van belang om mensen aan de verandering te laten wennen en om arbeidsmarkteffecten te traceren.
    Aan de invoering van een basisinkomen kunnen we gelijk punt 15 koppelen om de belastinggrondslag van arbeid te verschuiven naar andere grondslagen. Ook de belastinggrondslag dient bij de invoering van een basisinkomen te verschuiven, weg van de produktiefactor arbeid. Heffingen op milieuvervuiling etc. zijn dan een prima alternatief.
    Geleidelijke verlaging van de loonbelasting betekent vanzelf dat de aftrekposten (punt 14) invloed verliezen, ze hebben steeds minder effect en verdwijnen voor een belangrijk deel.
    Het tweede deel van punt 4 (voldoende inkomen voor een fatsoenlijk leven) wordt bij de invoering van een basisinkomen overbodig. Beter is dan het eerste deel van punt 4 te integreren bij punt 5.
    Punt 11 (AOW) wordt overbodig bij de invoering van een basisinkomen.
    Punt 3 slaat wat mij betreft de plank behoorlijk mis met de focus op arbeidscontracten. De toekomst is aan de zzp-er en daarmee verdwijnt vanzelf het onderscheid tussen de bevoorrechte werknemers en de werknemers die met tijdelijk werk genoegen moeten nemen. Punt 3 zal dan ook voorstellen moeten bevatten om de zzp-er te beschermen m.b.t pensioen, ziekte, arbeidsongeschiktheid etc. Het principe van levenslang leren moet natuurlijk blijven in het programmapunt, maar kan worden vervangen door het voorstel van Cees de Boer met de invoering van een scholingsbudget voor iedere zzp-er.
    Verder, de punten 2,6,7,8,9,10,16,17,18,20,21 zijn wat mij betreft akkoord.
    Punt 1, is leuk maar weinig concreet, beter weglaten.
    Punt 13 is betuttelend. Laat maar aan de markt over.
     
    Punt 19 (EU) is prima, wellicht zijn er meer voorstellen richting EU te formuleren?

    • Dat ik mijn wens over het BNP op de eerste plaats heb gezet, was vooral bedoeld als een wake-up. Ik erger mij namelijk steeds meer aan al die berichten over het achterblijven of juist versnellen van de economische groei, waarin automatisch het BNP als enige maatstaf wordt gebruikt. Ook het pleidooi voor een basisinkomen wordt ‘afgerekend’ op de consequenties voor het BNP, en dus zouden voorstander van het basisinkomen, zoals u, juist meer moeten hameren op andere maatstaven. Het wordt hoog tijd om – wederom, zie http://cv.uoc.edu/web/~mcooperacion/aulas/economics/RightLivelihood/LimitationsGDP.html – vraagtekens te stellen bij deze ‘monopolistische meetlat’, en meer te kijken naar de samenstelling van het BNP. Als we eens beginnen met het gelijktijdig publiceren van een BNP waarin de financiële sector en de reclamesector buiten beschouwing zijn gelaten, zoals de bedenker van het BNP – Simon Kuznets – ooit suggereerde.

      Volgens u sla ik de plank behoorlijk mis bij punt 3 want “de toekomst is aan de zzp-er”. Ik vermoed dat u een zzp-er bent, of misschien zelfs een gepensioneerde zzp-er, zodat u ook nog de voordelen van een vroegere dienstbetrekking geniet. U zou toch eens moeten praten met jonge zzp-ers met kleine kinderen en zware hypotheekverplichtingen. Vooral in deze tijd vol juridische en economische onzekerheden zou deze groep graag een dienstverband van 7 jaar willen hebben, in plaats van voordurend in onzekerheid te leven of een van de vele uitstaande offertes eindelijk wordt gehonoreerd. Het arbeidscontract heeft nog steeds grote voordelen, voor beide partijen, al geldt dat niet voor iedereen; die mag dan zzp-er worden. Voor teveel zzp-ers is er geen sprake van vrije keus maar afgedwongen door de economische omstandigheden.

      U vindt punt 13 betuttelend, en pleit ervoor om de loonverschillen aan ‘de markt’ over te laten. Dat laatste is toch precies wat er momenteel gebeurt, en dat leidt ertoe dat de beloningen aan de top volledig uit de hand lopen. Op dit terrein is er toch geen sprake van een normale markt met voldoende vragers en aanbieders, zonder toetredingsdrempels! Ooit van het old boys network gehoord?

      • Om misverstanden te voorkomen, ik ben het geheel eens met de strekking van punt 1, ik heb misschien te negatief gereageerd, wellicht omdat ik niet zo veel verwacht van de uitwerking van dit punt in de maatschappelijke werkelijkheid, maar dat mag natuurlijk niet de reden zijn om dit punt niet in de lijst op te nemen. Datzelfde geldt feitelijk ook voor punt 13, zeker als dit niet in EU-verband gebeurt, maar niettemin gewoon meenemen dit punt.
        Punt 3 is een ander verhaal. Ik blijf van mening dat het formuleren van acties rond de arbeidscontracten niet correspondeert met toekomstige ontwikkelingen op de arbeidsmarkt zoals die door de technologische ontwikkeling worden bepaald. De toekomst is aan de zzp-er en de flexible arbeid. Lees bijvoorbeeld: http://www.vzzp.nl/images/Documenten/Trendrapport-De-ZP-er-komt-eraan.pdf
        Het gaat er dus om deze flexibele arbeid met meer zekerheid te begeleiden zoals op het gebied van ziekte, arbeidsongeschiktheid en pensioen. Een belangrijke basis voor de financiële zekerheid vormt natuurlijk de invoering van het basisinkomen, zowel voor de papa als de mama van de 2 kleine kinderen uit uw voorbeeld.

  5. Een zinnig initiatief met mooie punten! Zelf ben ik kandidaat kamerlid voor de vrijzinnige partij http://www.vrijzinnigepolitiek.nl/home/2YbjRBWG0MKIOOIqSC6aKC. Mijn top 5 uit deze punten met enige toelichting is al volgt:

    12. Het Basisinkomen, in de vorm van een negatieve inkomstenbelasting, wordt stapsgewijs ingevoerd, te beginnen met mensen die minimaal een jaar in de bijstand zitten. Wij zouden het bij voorkeur in 1 keer voor iedereen willen invoeren omdat het de koopkracht aanzienlijk kan verbeteren, mensen hierdoor zich minder loonafhankelijk gaan gedragen en wellicht de stap naar een nieuw avontuur eerder durven te zetten. Het kan een motor zijn voor ondernemerschap en educatie.

    15. Belastinggrondslag is grotendeels verschoven van arbeid naar CO2-uitstoot, niet-hernieuwbare grond- en energiestoffen, grond, kapitaaltransacties, vermogensaanwas (zoals koerswinsten), vliegreizen, e.d. Onttrekking van milieu zwaarder belasten en lasten op arbeid aanzienlijke verlagen.

    18. Organisaties die grotendeels uit publieke middelen worden bekostigd, zoals onderwijs- en zorginstellingen, moeten hun overhead beperken tot 10% van de totale kosten, vooral door drastische reductie van managementlagen, staffuncties, en het inhuren van consultants en reclame- en PR-bureaus.

    19. Niet langer een race-to-the-bottom binnen de EU: voor alle bedrijven die grensoverschrijdend opereren hanteert de EU een uniform systeem voor vennootschaps-, dividend- en royalty-belasting. Minimum loon, loonheffing en sociale lasten ook gelijk trekken voor dergelijke vennootschappen.

    16. Iedereen betaalt hetzelfde percentage van het inkomen aan ziektekostenpremie. Het eigen risico in de zorg wordt vervangen door een geringe eigen bijdrage per medisch consult, tot een bepaalde maximum. Wij zouden dit eigenlijk meteen willen regelen met het basisinkomen dus de basis zorg ”verzekering” meteen meenemen in het basis inkomen.

     

  6. Gefeliciteerd met dit inspirerende en overzichtelijke programma.

    Ik denk dat met het invoeren van een basisinkomen voor iedereen een fors begin wordt gemaakt met verandering op vele punten. Het betekent namelijk dat je anders tegen leven, werk en milieu aan gaat kijken.

    Veel succes allemaal met het mooier maken van politiek en maatschappij.

     

  7. Een mooi lijstje voor een brok werkgelegenheid, maar zinnig! Het kan inderdaad allemaal wel wat rechtvaardiger en blijer ook. Meedoeners zijn wat mij betreft altijd welkom om het GewoneGeluk – eenvoudig van aard – mee te helpen. Geen vage abstracties, maar concreet aan de slag. Jes.

  8. Hoi,

    dit idee is fascinerend. Ik was zelf bezig met het opzetten van beweging voor 2030. Zet dat denken nu eens op lange termijn.

     

    Mijn vraag: hoe verder? laten wij met wat geinteresseerden bij elkaar komen en kijken hoe wij dit naar de voorgrond kunnen krijgen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze vraag is bedoeld om spambots tegen te gaan. Spambots zijn stukjes software die op sites automatisch formulieren invullen om zo de website te kunnen bestoken met ongewenste berichten. Spambots kunnen niet interpreteren wat het antwoord moet zijn.

Wilt u mij een persoonlijk bericht sturen? Mail naar s.debeter@gmail.com

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe blogposts.

Laatste berichten